جستجو

قانلی سحر

میخوام یه شعر قشنگ  ترکی از شاعر بزرگ عاصم اردبیلی براتون بنویسم .عاصم تو این شعر به بیان احساسات و شرح زندگی دختر معصومی به اسم “ سوری” پرداخته داستان از این قراره که سرباز معلم اردبیلی که اون موقع بهشون سپاه دانش میگفتن برای درس دادن به یکی از روستاهای اطراف الموت در قزوین میره.سرباز معلم با اینکه زن و بچه داشته عاشق یه دختر به اسم سوری میشه …

که از اهالی  همون روستاست. ومتقابلا سوری هم عاشق مرد میشه ولی موقع تموم شدن سربازی مرده بین انتخاب خانوادش و سوری دو دل میمونه ولی بالاخره سوری  رو  ول میکنه و بی خبر به شهرش یعنی اردبیل برمیگرده سوری هم که از ماجرا بیخبر بوده به دنبال عشقش از خونه فرار میکنه و راهی اردبیل میشه ولی بعد از پیدا کردن خونه عشقش صحنه ای میبینه که همه قضایا دستش میاد و از اونروز نه به روستاشون بر میگرده  و نه خودشو به عشقش نشون میده و آواره کوچه ها و خیابونا میشه.

قانلی سحر

این شعر در کتاب قانلی سحر استاد عاصم اردبیلی نوشته شده

من بو شعری چوخ سئورم فیکر الیرم سنده سئوه سن , الدن وئرمه  – ادامه مطلب

 

سوری

فلکین قانلی الیندن بیر آتیلمیش یئره اندی،
بیر فلاکت آنانین جان شیره سیندن سودون امدی،
بوللو نیسگیل شله سین چیگنینه آلدی
تای توشوندان دالی قالدی،
ساری گول مثلی سارالدی
گونو تک باغری قارالدی

خان چوبانسیز سئله تاپشیرسین اوزون،
یوردوموزا بیر سارا گلدی
بیر وفاسیز یار الیندن یارا گلمز سانا گلدی
بیر یازیق قیز، جان الیندن جانا گلمز جانا گلدی
کئچه جکده الموت دامنه سیندن بورایا درمانا گلدی
بیرآدامسیز سوری آدلی، الی باغلی، دیلی باغلی!
سوری کیم دیر؟
سوری بیر گول دی جهنمده بیتیبدیر
سوری بیر دامجی دی، گوزدن آخاراق اوزده ایتیبدیر
سوری یول- یولچوسودور، ایری ده یوخ، دوزده ایتیبدیر
سوری، بیر مرثیه دیر اوخشایاراق سوزده ایتیبدیر
او کونول لرده کی ایتمیش دی ازلدن، اودو گوزدن ده ایتیبدیر
سوری بیر گوزلری باغلی، اوزو داغلی سوزوداغلی،
اولوب هاردان هارا باغلی!

بوشلاییب دوغما دیارین، اوموب البته یاریندان
ال اوزوب هر نه واریندان
قورخماییب، شهریمیزین قیشدا آمانسیز بورانیندان، نه قاریندان
گزیر آواره تاپا، یاندیریجی دردینه چاره، تاپابیلمیر
چوخ سئویر عشقی باشیندان آتا، آمما آتا بیلمیر
اووا باخ آووچی دالینجا قاچیر، آمما چاتا بیلمیر
ایش دونوب، لیلی توشوب چوللره مجنون سوراغیندا
شیرین الده تئشه، داغ پارچالاییر فرهاد اوتورموش اوتاغیندا
تشنه لب قو نئچه گور جان وئری دریا قیراغیندا
گوزده حسرت یئرینی خوشله ییب ابهام دوداغیندا
وارلیغین سون اثری آز قالیر ایتسین یاناغیندا
سانکی بیر کوزدی بورونموش کوله وارلیق اوجاغیندا
کوزه ریر پیلته کیمین، یاغ توکه نیب دیر چراغیندا
بوی آتیر رنج باغیندا؛ قوجالیر گنج چاغیندا،
بیر آدامسیز، سوری آدلی، الی باغلی، دیلی باغلی!
سوری جان!
اومما فلکدن، فلکین یوخدو وفاسی،
نه قدر یوخدو وفاسی، او قدر چوخدو جفاسی،
کوهنه رقاصه کیمین، هر کسه بیر جوردی اداسی،
او آیاقدان دوشه نی، ایستیر آیاقدان سالان اولسون
او تالانمیش لاری ایستیر گونو- گوندن تالان اولسون
او آتیلمیشلاری ایستیر هامیدان چوخ آتان اولسون
او ساتیلمیشلاری ایستیر قول ائدرکن ساتان اولسون
نئیله مک قورقو بوجوردور
فلکین نظمی ازلدن اولوب اضدادینه باغلی
قاراسیز آغلار اولانماز،
دره سیز داغلار اولانماز
اولو سوز ساغلار اولانماز
گره ک هر بیر گوزه له بیر دانا چیرکین ده یارانسین،
بیری انسین یئره گوکدن، بیری عرشه اوجالانسین
بیری چالسین ال آیاق غم دنیزینده،
بیری ساحیلده سئوینج ایله دایانسین
بیری ذلت پالازین باشه چکیب یاتسادا آنجاق،
بیری نین بختی اویانسین
بیری قویلانسادا نعمت لره یئرسیز،
بیری ده قانه بویانسین
آی آدامسیز سوری آدلی، ساچلاریندان دارا باغلی!
نئیله مک ایش بئله گلمیش. چور گلنده گوله گلمیش
فلکین ایری کمانینده اولان اوخ آتیلاندا دوزه دگمیش،
دیلسیزین باغرینی ده لمیش
ایری قالمیش، دوزو اگمیش
اونو خوشلار بو فلک،
ائل ساراسین سئللر آپارسین،
بولبول حسرت چکه رک گول ثمرین یئللر آپارسین
قیسی چوللرده قویوب
لیلی نی محمللر آپارسین،
خسرووی شیرین ایلن ال اله وئرسین، کئفه دولسون،
سوری لار سولسادا سولسون،
بیری باش یولسادا یولسون،
سیقسا بیر اولدوز اگر اولماسا اولدوزلار ایچینده،
بو سماء ظولمته باتماز
داش آتان، کول باشی قویموش،
داشینی اوزگه یه آتماز
سن یئتیش سون هدفه،
اوندا فلک مقصده چاتماز،
داها افسانه یاراتماز
سوری، ای باشی بلالی، زامانین قانلی غزالی
سوری بیر قوش دی خزان آیری سالیبدیر یوواسیندان،
ال اوزوبدور آتاسیندان،
جوجه دیر حیف اولا سود گورمه ییب اصلا آناسیندان
او زلیخا کیمی یوسف ایی ین آلمیر لباسیندان
بونا قانع دی تنفس ائله ییر یار هاواسیندا
درد وئرن درده سالیب آمما خبر یوخ داواسیندان
آغلاییب سیتقایاراق بهره آپارمیر دوعاسیندان
او بیر آئینه دی رسسام چکیب اوستونه زنگار،
اوندا یوخ قدرت گفتار،
اوزو چیرکین، دیلی بیمار،
گنج وقتینده دل آزار،
گوره سن کیم دی خطاکار،
گوره سن کیم دی خطاکار!

Cəhənnəmdə bitən gül (şair : Asim ərdəbilli


Fələkin qanlı əlindən bir atılmış yerə yendi
Bir fəlakət ananın can şirəsindən südün əmdi
Bollu nisgil şələsin çigninə atdı
Tay tuşundan dalı qaldı
Sarı gül misli saraldı
Günü tək bağrı qaraldı
Dərd əlindən zara gəldi
Günü gündən qara gəldi
Xan çobansız selə tapşırsın özün yurdumuza bir sara gəldi
Bir vəfasız yar əlindən sana gəlməz yara gəldi
Bir yazıq qız can əlindən cana gəlməz cana gəldi
Keçəcəkdə “ələmut” damənəsindən buraya dərmana gəldi
Bir adamsız, “suru” adlı, əli bağlı, dili bağlı!
“Suru” kimdir? Suru bir güldür cəhənnəmdə bitibdir
Suru bir damcıdır gözdən axaraq üzdə itibdir
Suru yol yolcusudur əyridə yox, düzdə itibdir
Suru bir mərsiyədir oxşayaraq sözdə itibdir
O könüllərdə ki itmişdir əzəldən odur gözdəndə itibdir
Suru bir gözləri bağlı, özü dağlı, sözü dağlı
Olub hardan hara bağlı !
Boşlayıb doğma diyarın umub əlbəttə yarından
əl üzüb hər nə varından
qorxmayıb şəhrimizin qışda amansız buranından, nə qarından
gəzir avarə tapa yandırıcı dərdinə çarə, tapa bilmir
çox sevir eşqi başından ata amma ata bilmir
Ova bax ovçu dalınca qaçır amma çata bilmir
İş dönüb leyli düşüb çöllərə məcnun soraqında
Şirin- əldə teşə- dağ parçalayır, Fərhad oturmuş otaqında
Teşnə ləb Qu necə gör can verir dərya qırağında
Varlıqın son əsəri az qalır itsin yanaqında
Sanki bir közdür bürünmüş külə varlıq ocaqında
Közərir piltə kimi yağ tükənibdir çıraqına
Boy atır rənc bağında, qocalır gənc çağında
Bir adamsız, “suru” adlı, əli bağlı, dili bağlı
“suru” can! Umma fələkdən. Fələkin yoxdur vəfası
Nə qədər yoxdur vəfası, o qədər çoxdur cəfası
Köhnə rəqqasə kimi hər kəsə bir cürdür ədası
O ayaqdan düşəni istər ayaqdan salan olsun
O talanmışları istər günü gündən talan olsun
O atılmışları istər hamıdan çox atan olsun
O satılmışları istər qul edərkən satan olsun
Neyləmək, qurqu bucürdür
Fələkin nəzmi əzəldən olub əzdadilə bağlı
Qarasız ağlar olanmaz, dərəsiz dağlar olanmaz
Ölüsüz sağlar olanmaz
Gərək hər bir gözələ bir dənə çirkində yaransın
Biri yensin yerə göydən, biri ərşə ucalansın
Biri çalsın əl ayaq qəm dənizində, biri sahildə sevinciylə dayansın
Biri zillət palazın başə çəkib yatsada ancaq birinin bəxti oyansın
Biri quylansada ne’mətlərə yersiz, biridə qanə boyansın
Ay adamsız! Suru adlı! Saçlarından dara bağlı!
Neyləmək, iş belə gəlmiş. Çor gələndə gülə gəlmiş
Fələkin əyri kəmanında olan ox atılanda düzə dəymiş
Dilsizin bağrı dəlinmiş, əyri qalmış düz əyilmiş
Onu xoşlar bu fələk el sarasın sellər aparsın
Bülbül həsrət çəkərək gül səmərin yellər aparsın
Qeysi çöllərdə qoyub leylini məhmillər aparsın
Xosro, şirinilə əl ələ versin, fərhadın qamətin əysin
Baxaraq çərxi zaman nəyşəyə gəlsin,kefə dolsun
Surular solsada solsun. Biri baş yolsada yolsun
Sısqa bir ulduz əgər olmasa ulduzlar içində,
Bu səma zülmətə batmaz
Daş atan külbaşı qoymuş daşını özgəyə atmaz
Sən yetişsən hədəfə , onda fələk məqsədə çatmaz
Daha əfsanə yaranmaz
Suru ay başı bəlalı! Zamanın qanlı ğəzalı!
Suru bir quşdur xəzan ayrı salıbdır yuvasından
əl üzübdür atasından
cücədir, heyf ola! Süd görməyib əsla anasından
o züleyxa kimi yusif iyin almır libasından
buna qane’dir tənəffüs eləyir yar havasından
dərd verən dərdə salıb amma xəbər yox davasından
ağlayıb sıtqayaraq bəhrə aparmır duasından
o bir ayinədir, rəssam çəkib üzərinə zəngar
onda yox qüdrəti qoftar
üzü çirkin, dili bimar
gənc vaqtında delazar
görəsən kimdi xəta kar?! Görəsən kimdi xətakar?!

۳ ديدگاه

  1. سلاملار اداباز بئی!
    من بونون صوتی سین قاباقجالار ائشیدمیشدیم،دوغوردان ائشیدمه لیدیر.
    وار اولون.

دیدگاه خود را بیان کنید


اطلاعات

آمار

  • 586
  • 915
  • 99,099
  • 101
  • اردیبهشت ۹, ۱۳۹۶
تصوير من

سلام من اداباز هستم از تبریز. و این وبلاگ منه در اینجا مطالبی ترکی و فارسی در مورد هر چی که دوست دارم, چیزهای که بهش فکر میکنم و به بعضی وقتها خاطره مینویسم. با نظرت منو خوشحال میکنی.

حق نشر © انتشار نوشته هاي اين وبگاه در سايت ها و نشريات آزاد است!

طراحي شده توسط ميلاد دهقان عضو گروه رویین